Knowledge Management Bangkok Weekly

Knowledge ‘s blog for everybody in MIT Bangkok and everybody

นักบวชกับจีวร

MIT11_WU_รหัสนักศึกษา 49233323

 

               มีเรื่องเล่าว่า พระบวชใหม่รูปหนึ่งมีความใส่ใจในการภาวนามาก อาจารย์เลยให้ไปอยู่ภาวนาคนเดียวในกุฏิชายป่า วันหนึ่งมีหนูมากัดจีวร แทนที่พระจะแก้ปัญหาด้วยตัวเองโดยการเก็บจีวรให้พ้นหนู หรือป้องกันหนูเข้ามา พระรูปนั้นตัดสินใจไปขอแมวมาให้จับหนู เมื่อมีแมวก็ต้องมีนมให้แมวกินเมื่อขี้เกียจเดินไปขอนมจากชาวบ้านทุกวัน ก็แก้ปัญหาด้วยการไปขอวัวมาเลี้ยง เลยต้องหาหญ้ามาให้วัวกินแต่ตัวเองก็ต้องภาวนา จึงไปจ้างผู้หญิงชาวบ้านมาตัดหญ้าให้วัว นานวันไปไม่อยากเสียค่าจ้างตัดหญ้าก็เลยแต่งงานอยู่กินกับหญิงชาวบ้านนั้น เลยต้องสึกออกมาทำมาหากิน
               การแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุดแทนที่จะแก้ปัญหาตรงหนูและจีวร แต่กลับหวังว่าสิ่งอื่นจะมาช่วยแก้ปัญหาให้ ทำให้นักบวชผู้นี้เบี่ยงเบนจากเป้าหมายของตัวเองไปไกลเพียงเพื่อที่จะรักษาจีวรนั้นเอาไว้ ผลสุดท้ากลายเป็นต้องสึกออกมาทำมาหากินแบบชาวบ้าน สละเพศบรรพชิตเพื่อรักษาจีวร
               ก็เหมือนกับคนเราที่ใจมันโหวง ๆ ก็คิดว่าชีวิตนี้ยังไม่อิ่มไม่เต็ม เพราะายังไม่มีคู่ ก็ไปหาคู่มาโดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าไม่มีใครสามารถมาเติมความโหวงในใจเราได้ นอกจากใจของเราเอง คู่ครองที่หามาอาจจะต้องเป็นภาระให้ใจเราแบกมากขึ้น ถ้าเราวางใจไม่เป็นถึงจะมีคู่แล้วหลุมในใจก็อาจจะยิ่งลึกลงไปทวีคูณ หลายคู่พอรู้สึกว่าชีวิตคู่ยังไม่ทำให้รู้สึกมั่นคงขึ้น ก็คิดว่าต้องมีลูกเป็นโซ่ทองคล้องใจพ่อแม่ผูกให้อยู่ด้วยกันแล้วชีวิตคู่จะสมบูรณ์ขึ้น แต่แล้วก็เหมือนเดิมถ้าวางใจไม่ถูก ไม่จัดการที่ใจก่อนก็ยิ่งรู้สึกไม่มั่นคง ทีนี้พอรู้สึกว่ามันไม่มั่นคงครอบครัวไม่มั่นคงก็ต้องไปกู้เงินซื้อบ้าน ซื้อรถ กู้เงินขยายธุรกิจเพื่อสร้างความมั่นคงให้ครอบครัว ทำงานจนหัวปั่นจนไม่ได้มีโอกาสอยู่ในบ้านที่หาเงินผ่อนแทบตาย ไม่ได้เห็นหน้าครอบครัวที่แสนรัก กลัวว่าธนาคารจะมายึดบ้าน ยึดรถ ยึดธุรกิจไป
               มีนักธุรกิจคนหนึ่งทำงานหนักมาก กำลังจะขับรถพาครอบครัวไปเที่ยวต่างจังหวัดเป็นการอยู่ร่วมกันเป็นครั้งแรกในรอบปี แต่บริษัทไฟแนนซ์มายึดรถที่ขาดการผ่อนส่งนักธุรกิจคนนั้นเลยคว้าปืนมายิงเจ้าหน้าที่ที่มายึดรถ แล้วยิงตัวเองตายไปต่อหน้าลูกเมีย จากจุดเริ่มต้นที่รู้สึกว่าไม่มั่นคง ปั่นป่วน โหวง ๆ ที่ใจ เราก็แก้ปัญหาผิดจุด จนกลายเป็นผูกเงื่อนปมใหม่ ๆ ให้ชีวิตมากมายจนไม่มีวันแก้หลุด

เมษายน 25, 2008 - Posted by | ข้อคิด คติเตือนใจ, ทั่วไป

ยังไม่มีความเห็น

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: